Probablemente dunha base oronímica prerromana *Taur- e non da voz común touro (< lat. TAURU). As dúas posibles orixes conflúen foneticamente, pero a raíz oronímica neste caso parece seguro, posto que a parroquia está situada nunha zona elevada, cun vértice xeodésico de 462 metros de altura (BascuasHidron_2006 : 233). Ademais, non son moi comúns os zoónimos formados co nome en singular do animal, pois o habitual son colectivos (Toural, Becerral, ou compostos (Boilouro, Boi Pardo, A Vacaloura).